လူေတြမွာတစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ပါတ္၀န္းက်င္ မ်ိဳးရိုးဗီဇနဲ႕ စရိုက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပား
ျခားနားၾကပါတယ္ ။
ရုပ္သက္ ကို ၃၆၅ ရက္ ႀကီးသြားတိုင္း တစ္ႏွစ္ႀကီးသြားၿပီလို႕ ေျပာနိဳင္ေပမဲ့ စိတ္သက္ ကိုေတာ့ အခ်ိန္နဲ႕မတိုင္းတာနိဳင္ပါဘူး သူ႕ရဲ႕အသိဥာဏ္ ဆင္ျခင္ ႏိုင္မႈ ျပဳမူေနထိုင္ပံုေတြနဲ႕ပဲ ၾကည့္လို႕ရပါတယ္ ။ စိတ္သက္နဲ႕ ရုပ္သက္ မွ်တစြာႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့လူေတြ ရွိသလို တစ္ခုခုက ပိုႀကီး ေနတာကိုလဲ ေတြ႕ျမင္ ေနရမွာပါ ။ ရုပ္သက္က ႀကီးေနၿပီး စိတ္သက္က ငယ္ေနရင္ေတာ့ ကေလးဆန္တယ္လို႕ ေျပာရမလိုပဲ ။ အဲဒီလိုပဲရုပ္သက္ကငယ္ေနၿပီး စိတ္သက္ကႀကီးေနရင္ေတာ့ လူႀကီးဆန္တယ္ ေျပာရမယ္ ။ ဒါေပမဲ့က်င္လည္ခဲ့ဘူးတဲ့ပါတ္၀န္းက်င္တစ္ခုမွာ အသားက်ၿပီး ရင့္က်က္ေနေပမဲ့ ပါတ္၀န္းက်င္အသစ္ရဲ႕ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုအတြင္းမွာ ရင့္က်က္မႈနည္း ေနနိဳင္ပါတယ္ ။
ေနာက္တစ္ခုက တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္အတၱမတူတာ ...... တစ္ခ်ိဳ႕က အတၱမ်ားတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႕က အတၱနည္းတယ္ ...... အမ်ားစုက ရယူျခင္းအေပၚမွာ သာယာတတ္ၾကေပမဲ့ ..... ေပးဆပ္ရမယ္ဆိုရင္ အရသာမေတြ႕ၾကဘူး .....
တစ္ကယ္တမ္း ကၽြန္ေတာ့အျမင္ေျပာရရင္ေတာ့ ခ်ိဳတဲ့အရ ကိုခံစားၾကခ်င္တဲ့လူေတြကို
ခါးတဲ့အရသာရဲ႕ စြဲမက္ဖြယ္ေလးေတြလဲ ေလာကႀကီးထဲမွာ ရွိေနတာကို သိေစခ်င္တာ
အဲဒီလိုပါပဲ အခ်စ္သက္တမ္း မွာလဲ ၃၆၅ ရက္ၾကာသြားလို႕ တစ္ႏွစ္ျပည့္သြားၿပီ ဆိုေပမဲ့
သက္ေရာက္မႈေတြက တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ခံစားမႈ တို႕ သက္ေရာက္မႈတို႕က
တူနိဳင္မွာမဟုတ္ပါဘူး .....
အရြယ္ေရာက္စကတည္းက အေတြးနဲ႕ ခ်စ္လာခဲ့ရတဲ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကို
အျပင္မွာ တစ္ကယ္ ေတြ႕လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ တစ္ကယ္ကို ခ်စ္ျပခ်င္ပါတယ္ ....
သတိျပဳဖို႕နဲ႕ ဆင္ျခင္ဘို႕က ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ .... ခ်စ္သူရဲ႕ အက်ိဳးကိုလိုလားတာလား ......
ကိုယ့္ရဲ႕ ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ဆႏၵ ( ကိုယ့္ရဲ႕ အတၱ ) ကို ျဖည့္ဆည္းခ်င္တာလား ....
ခ်စ္တဲ့လူရဲ႕ ဆႏၵ ကို ျဖည့္ဆည္း ၿပီး ကိုယ္တိုင္ေက်နပ္ေနနိဳင္တယ္ဆိုရင္ ......
တစ္ကယ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အခ်စ္တစ္စံုျဖစ္လာမွာ ေသခ်ာတယ္ .......
